Pascal'ın bahsi neden bir kanıt değildir?
Pascal, inancı bir beklenen değer gibi tartar. Tartı, kanıtın yerini tutmaz ve birçok itirazı da yanında taşır.
Pascal, inancı bir beklenen değer gibi tartar. Tartı, kanıtın yerini tutmaz ve birçok itirazı da yanında taşır.
Nietzsche, bazı ahlakların güçten değil, güçsüzlüğün hıncından doğduğunu iddia eder. İddia bir övgü değildir.
Beauvoir, kadını doğuştan bir öz diye dondurmaz. Öteki kılınmayı bir durum, bir tarih ve bir ilişki olarak okur.
Meditasyonlar'ın ilk günü, dünyayı inkâr etmez. Duyuyu, rüyayı ve aldatıcıyı birer birer masaya koyar. Rehber, sırayı korur.
Mill, kişinin kendi iyiliği için zorlanmasını reddeder. Başkasına zarar ise ayrı bir kapıdır. Kapı sandığı kadar temiz değildir.
Arendt, kötülüğü her zaman derin bir canavarlıkta aramaz. Düşüncesizlik, sıradan bir memurun içinde de büyüyebilir.
Marcus Aurelius'un notları kendine yazılmıştır. Bu rehber, onları bir slogan defteri gibi okumamayı anlatır.
Camus'nün Yabancı'sında Meursault, beklenen yası oynamaz. Roman, bu oynamayışı bir kahramanlık ilanına çevirmez.
Felsefeye nereden başlamalı? Kısa ve erişilebilir metinlerden oluşan, adım adım ilerleyen sade bir okuma sırası ve okurken işe yarayacak ipuçları.
Platon'un Devlet kitabını okumaya mağara alegorisinden başlamak mantıklı mı? Alegorinin anlattığı, kitabın yapısı ve ilk kez okuyacaklara notlar.
Viktor Frankl'ın kamp deneyiminden doğan kitabı, anlam arayışı ve logoterapi fikri üzerine sakin bir okuma notu; neyi öğretiyor, hangi sınırları var?